Nowe skrzydło Warszawskiego Szpitala dla Dzieci; fot. Mikołaj Lelewski

Warszawski Szpital dla Dzieci

W 1875 roku, w centrum XIX-wiecznej Warszawy, tuż obok pałacu Staszica i pomnika Mikołaja Kopernika, powstał budynek Warszawskiego Szpitala dla Dzieci. Nowoczesna placówka publiczna, lecząca dzieci bez względu na pochodzenie i stan majątkowy, powstała dzięki staraniom dr Antoniego Sikorskiego przy wsparciu ówczesnych elit intelektualnych i finansowych Warszawy, m.in. hrabiny Aleksandry Potockiej oraz dwóch potężnych przedsiębiorców: Leopolda Kronenberga i Jana Blocha. Neorenesansowy gmach według projektu Juliana Ankiewicza stanął na dziedzińcu dawnego pałacu Słuszków, którego zabudowania zostały zaadaptowane na oficyny gospodarcze i ambulatoryjne. W czasie Powstania Warszawskiego budynek miał wiele szczęścia – przetrwał, choć okolica legła w gruzach. W latach 50. były zakusy, aby szpital i sąsiednią kamienicę na ul. Kopernika rozebrać, a w ich miejscu stworzyć plac pomiędzy pałacem Staszica a Teatrem Polskim. Socrealistycznych koncepcji szczęśliwie nigdy nie zrealizowano, a stary gmach przetrwał do naszych czasów bez większych zmian. W latach 90. rozpoczęła się rozbudowa o nowe zabudowania od strony ul. Świętokrzyskiej, a w tym roku otworzono skrzydło na ostatniej wolnej działce na terenie szpitala – wzdłuż ulicy Kopernika, w miejscu ceglanego muru i parterowych zabudowań. Więcej o tej niezwykłej jak na szpital inwestycji przeczytacie w artykule, który nasz przewodnik napisał dla portalu miesięcznika „Architektura-murator”http://architektura.muratorplus.pl/realizacje/warszawski-szpital-dla-dzieci_5004.html – zapraszamy do lektury!

 


Dodaj komentarz